Wydaj nowelę

Ogłaszamy pierwszy konkurs na nowelę i serdecznie zachęcamy do udziału!

Tematyka: dowolna, zawierająca wątki yaoi

Długość: 60-100 stron

Termin: 1 luty 2013 r.

Nagrody:

- I Nagroda: Publikacja drukowana noweli na warunkach standardowych oraz bon do naszego sklepu o wartości 100 zł

- II Nagroda: Publikacja elektroniczna na warunkach standardowych oraz bon do naszego sklepu o wartości 50 zł

- III Nagroda: Publikacja elektroniczna na warunkach standardowych oraz bon do naszego sklepu o wartości 25zł

Prace konkursowe prosimy nadsyłać w załączniku, na adres: konkurs@wydawnictwotcd.pl – z tematem „nowela”

Warunkiem koniecznym do przyjęcia tekstu jest podpisanie go tytułem i nazwiskiem/pseudonimem autora. Prosimy także o zamieszczenie u góry nadesłanej pracy kontaktowego adresu e-mail, ponieważ nie wykluczamy opublikowania również nowel, które nie wygrają, ale nas zainteresują. Z autorami tychże będziemy się kontaktować indywidualnie drogą mailową.

Ponieważ konkurs ten ma pewien walor edukacyjno-rozwojowy, przypomnimy definicję noweli:

„Nowela – krótki utwór literacki, pisany prozą, charakteryzujący się wyraźnie zarysowaną i sprawnie skrojoną akcją główną, mocno udramatyzowaną, która zmierza do punktu kulminacyjnego. Fabuła noweli jest zazwyczaj jednowątkowa, pozbawiona epizodów, rozbudowanych opisów przyrody oraz szczegółowej charakterystyki postaci. Jest to jedna z odmian epiki. Jej treść dotyczy pewnego zdarzenia, opartego na wyrazistym motywie, z pozoru nieistotnym (np. kamizelka, sokół), ale często nabierającym znaczeń symbolicznych. Niemiecki pisarz Paul Heyse określił ów motyw mianem „sokoła”. Stworzył on tzw. „teorię sokoła”, opartą na wnikliwej analizie noweli Giovanniego Boccaccia pt. „Sokół”. W noweli akcja toczy się w określonym czasie i miejscu, a osobą opowiadającą jej przebieg, zazwyczaj w sposób „obiektywny”, jest narrator. Ukazywane przez niego wydarzenia mają swoje przyczyny i skutki.

Typologia nowel:

- Nowele konkretu codzienności

- Społeczne i środowiskowe

- Portrety i biografie

- Nowele paraboliczne.”

(Źródło: Wikipedia)

TEORIA SOKOŁA – sformułowana w XIX w. teoria klasycznej budowy noweli, odwołująca się do „Dekameronu” G. Boccaccia. Nazwa pochodzi od tytułu noweli „Sokół”. W utworze tym ośrodkiem kompozycyjnym jest właśnie ptak – sokół. Towarzyszy on bohaterowi we wszystkich momentach życia, stanowi dla niego ogromną wartość, którą Federigo jednak poświęca, by ugościć ukochaną kobietę. Teoria sokoła polega więc na oparciu konstrukcji noweli na jednym, dominującym motywie, nabierającym w trakcie rozwoju akcji określonego znaczenia. W podobny sposób konstruował swoje nowele B. Prus, m.in. „Kamizelkę”.

(Źródło: „Słownik terminów literackich” – Popławska, Szeląg, Kotowski)

Comments are closed.