Wydaj swoją powieść

Wydaj swoją powieść

Publikujemy powieści oraz zbiory opowiadań o tematyce szeroko pojętego „Yaoi” i „Shonen – Ai”.

Istnieje również możliwość wydania powieści o innej tematyce – pod patronatem Wydawnictwa The Cold Desire.

Fragmenty tekstu lub jego całość w formacie .doc, .docx lub .rtf należy nadsyłać poprzez odpowiedni formularz kontaktowy lub  jako załącznik na adres e-mail propozycja@wydawnictwotcd.pl (z zachowaniem  wszystkich  wyszczególnionych w formularzu kontaktowym informacji).

Wszelkie zapytania nadsyłać można na wyżej wymieniony adres  lub poprzez formularz kontaktowy.

Zasady przyjmowania tekstów 

1. Absolutnym i niepomijalnym wymogiem jest, aby nadesłana praca była w 100% autorska, a nadsyłająca tekst osoba winna być jedynym właścicielem praw autorskich do niego.

2. Tekst nie powinien być nigdzie dotąd publikowany w całości (w przypadku opublikowania jedynie fragmentów – lub gdy tekst jest naprawdę dobry – jesteśmy skłonni pertraktować warunki), w druku oraz wersji elektronicznej.

3. Tekst powinien być poprawny pod względem językowym. (Tekst oczywiście przejdzie redakcję i korektę dokonaną przez jedną z naszych redaktorek, ale zadaniem pisarza jest, aby jego redaktor miał jak najmniej pracy.)

4. Tytuł książki (polskojęzycznej) powinien być w języku polskim! [Jedyne odstępstwo – gdy tytuł jest w formie idiomu.]

5. Nadesłany tekst (w formacie .rtf, .doc, .docx) powinien być pozbawiony: numeracji stron, wszelkich stylów formatowania, podziałów sekcji, itd. (jedyne akceptowane modyfikacje w tekście to kursywy, podkreślenia i wytłuszczenia).

6. Wiążące warunki współpracy (prowizje, itd.) podawane są po zapoznaniu się Wydawnictwa z tekstem, każdorazowo indywidualnie – z autorem podpisujemy umowę wydawniczą.

7. Istnieje możliwość wydania pracy ze współfinansowaniem ze strony Autora.

8. Nie przejmujemy dożywotnio praw autorskich!

Przed wysłaniem tekstu należy*: 

A) Praca nad tekstem:

1)  KAŻDEMU tekstowi dobrze zrobi, jeśli autor odłoży go do szuflady (lub na dysk) na 2-3 tygodnie, po tym terminie przeczyta jeszcze raz i poprawi błędy, które zauważył.
Najlepiej tę procedurę (odkładamy, czekamy, czytamy, poprawiamy) powtórzyć jakieś trzy razy i dopiero wtedy pokazywać tekst światu.

2) Bezcenne jest znalezienie kogoś, kto autorowi głośno i wyraźnie przeczyta jego tekst od deski do deski.

3) Przy pisaniu tekstu należy uruchamiać wyobraźnię oraz zdrowy rozsądek i starać się wizualizować sytuacje, które przedstawiamy w tekście. Czy można walczyć mieczem wykonanym ze złota przeciwko przeciwnikom uzbrojonym w broń stalową? Jak przemocą wsadzić na konia kogoś równie ciężkiego, jak ja? Co będzie, jeżeli wdamy się w bójkę na rynku quasi-średniowiecznego miasta? Jaką możliwość wykopania podkopu ma więzień w baraku położonym pośrodku ruchliwej dzielnicy? I tak dalej.

4) DUŻO CZYTAJ i to nie wędrowyczów czy „Forgotten Realms”, ale klasyki: Sienkiewicz, Prus, Kossak-Szczucka, Bunsch, Bułhakow, Dostojewski, Cortazar… Z fantastyki: Lem, Grzędowicz, Huberath, Brzezińska, Szostak.

5) Umieszczanie na początku powieści kilkustronicowego opisu geografii, polityki, dynastii królewskich, panteonu bogów oraz rolnictwa i przemysłu świata, w którym umieszcza się akcję, jest doprawdy zbędne. Lepiej te informacje wplatać zgrabnie w dialogi i opisy.

6) Nie powielaj tego, co już było. Nie staniesz się lepszym Tolkienem.

7) Tytuł „dzieła” powinien nawiązywać do jego treści, a już na pewno nie powinien brzmieć: „Nie chciało mi się wymyślać tytułu”.

B) Pisownia i stylistyka:

1) Zdania zaczynamy wielką literą, a kończymy kropką lub innym odpowiednim do tego znakiem przestankowym.

2) Wielokropek ma zawsze trzy kropki. Nie mniej i nie więcej. Nadmiar wielokropków szkodzi tekstowi.

3) Zaimki takie, jak „ci, cię, tobie, twój, ciebie, tobą, wy, was, wasze” oraz słowa „pan” i „pani” piszemy małą literą. Wyjątkiem może być tylko i wyłącznie cytat z listu pisanego przez którąś z postaci.

4) Należy starannie myśleć nad każdym użyciem zaimka „swój, swoja, swoje”. Nie piszemy „opuścił swój miecz, podniósł swoje ręce i pomacał się po swojej głowie”, bo części ciała, odzieży itp. z założenia są „swoje” i nie należy się obawiać, że czytelnik pomyśli, iż bohater złapał ręce innej osoby i je podniósł. Jeżeli bohater sięgnie po miecz strażnika, podrapie po głowie przyjaciela czy dotknie ucha swojego rumaka, będzie to wyraźnie napisane.

5) Równie starannie należy myśleć nad każdym użyciem zaimków osobowych „on, ona, oni, jego, jej, ich, jemu, niej, nią, niemu” itp. – zachwaszczają tekst i sprawiają, że zdania brzmią kulawo.

6) Sprawdzaj znaczenie słów, które używasz. „Hangar” to nie to samo, co „chata”, „chata” to nie „gmach”, „świeca” nie ma „lontu” lecz „knot”, „lampion” może wisieć w chińskiej dzielnicy lub na przyjęciu w ogrodzie, ale nie więzieniu, i tak dalej.

7) Zaimek „oboje” dotyczy dwóch osób różnej płci. W przypadku dwóch osób płci męskiej piszemy „obaj”. „Obój” to też taki instrument…

8) Wystrzegamy się pleonazmów: „schodzili w dół po schodach”, „masło maślane”, „uniósł do góry”, „spadł w dół”, „brzydki nałóg”, „gotować we wrzątku” itd.

9) Nie ma potrzeby stawiania kropki po tytule.

10) Uwaga na powtórzenia, zwłaszcza tak irytujących słów, jak „jednak”, „oraz”, „się”, „przecież”, „mimowolnie” itp.

11) Sprawdzenie pisowni przy pomocy odpowiedniej funkcji w Wordzie pomoże zmniejszyć liczbę literówek i błędów ortograficznych, ale, UWAGA, nie zapobieże wszystkim (a znasz różnicę pomiędzy „strużką” i „stróżką”?). Dlatego warto uczyć się ortografii:)

12) Nabądź dobry Słownik języka polskiego i korzystaj z niego podczas pisania (odmiana wyrazów, kolokacje, znaczenia).

C) Zapis dialogów:

1) Podstawowa wersja dialogu. Słowa postaci zaczynamy dużą literą i kończymy myślnikiem (bez kropki na końcu zdania), zdanie po myślniku zaczyna się małą literą tylko wtedy, gdy jest to „odgłos paszczą”, np. powiedział, rzekł, odrzekł, krzyknął, zawołał, wyjąkał, wystękał, rozkazał i wszelkie inne wariacje
UWAGA! Jeśli słowa postaci kończą się wykrzyknikiem, pytajnikiem lub wielokropkiem, po myślniku nadal używamy małej litery.
– Witaj, Mściwoju – powiedział Pędzibimbr.
– Witaj, Mściwoju! – zawołał Pędzibimbr.

2) Jeśli po słowach postaci nie występuje „odgłos paszczą”, ale normalne zdanie, to słowa postaci kończymy kropką, a normalne zdanie zaczynamy dużą literą.
UWAGA! Zamiast kropki po słowach postaci może wystąpić wykrzyknik, pytajnik lub wielokropek – w tych przypadkach normalne zdanie również zaczynamy dużą literą.
– Witaj, Mściwoju. – Pędzibimbr opuścił wzrok.
– Witaj,Mściwoju! – Pędzibimbr opuścił wzrok.

3) Jeśli kwestia postaci jest jednym zdaniem, w środku może zostać ono podzielone przez „wtrącenie odpaszczowe”. Np.:
Normalne zdanie: – Zamknij dźwierze, bo muchy do izby prą!
Zdanie podzielone wtrąceniem odpaszczowym: – Zamknij dźwierze – rzekła babka – bo muchy do izby prą!
Jak widać, przecinka (który normalnie wystąpiłby w miejscu wtrącenia), już się nie stawia, jak również żadnych kropek we wtrąceniu.

4 ) Bardziej spotykane niż wariant 3. Pierwszą kwestię postaci zapisujemy jak w przykładzie 1. Potem stawiamy myślnik i zaczynamy drugą kwestię, odnoszącą się zazwyczaj do pierwszej. Np.:
Normalne dwa zdania: – Zamknij dźwierze. Muchy do izby prą!
Podzielone: – Zamknij dźwierze – rzekła babka. – Muchy do izby prą!

5) Wariacje na temat wariantu nr 4 (ryzykowne):

– Zamknij dźwierze – rzekła babka. – Muchy do izby prą. – Wróciła do obierania ziemniaków. – A cukra aby dość naniósł? – spytała.

D) Lista oklepanych zwrotów, których lepiej NIE stosować lub stosować z umiarem:

• …a raczej to, co z niego zostało
• głucha cisza, głuchy odgłos
• było cicho, jeśli nie liczyć…
• niemy krzyk
• nieprzenikniona ciemność, mrugające gwiazdy
• włosy stające dęba
• gładkie jak aksamit
• martwa cisza
• mordercza seria
• ziało zewsząd pustką
• słońce chowające się za horyzontem
• paskudny uśmiech
• czarny kaptur

 
* Poradnik jest autorstwa Selena.

 

Comments are closed.